ചിലർ

​ചിലരങ്ങനെയാണ്…

പിന്നിൽ നിന്ന് പരിഹസിയ്ക്കാനും

മാറിനിന്ന് ദോഷം പറയാനും

ഇല്ലാക്കഥകൾ മെനയാനും

മാത്രമേ അവർക്കറിയൂ…

മുന്നിൽ വരാൻ അവർക്കറിയില്ല…

നേരേ മുഖമുയർത്തിനോക്കാൻ അറിയില്ല…

പറയാനുള്ളത് പറയാനറിയില്ല…

സത്യമറിയാൻ അവർക്കാശയുമില്ല…

കുറ്റപ്പെടുത്തിയിട്ടു ഫലമില്ല…

അതുകൊണ്ടാണല്ലോ…

അവർ “അവരും” 

ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളും ആയിരിയ്ക്കുന്നത്…

ഞങ്ങളും നിങ്ങളും 

ഇരുധ്രുവങ്ങളിലാണല്ലോ….

​ആശ്വസിച്ചോളാം ഞാൻ…

നിറമേറിയ കനവുകളുമായി,
നാളെകളിൽ വിടരുന്ന

നാമ്പുകളാവാൻ കൊതിച്ച

നാളുകൾ ഞങ്ങൾക്കുമുണ്ടായിരുന്നു…

എന്നാൽ ഞങ്ങളുടെ കനവുകൾക്ക് 

അവർ മുൻകൂട്ടി വില നിശ്ചയിച്ചിരുന്നു…

അവരൊരുക്കിയ മനോഹരമായ

മതിൽക്കെട്ടുകൾക്കു പിന്നിൽ ഒരു തടവറയാണെന്നറിയാൻ ഞങ്ങൾ ഒരിത്തിരി വൈകി…

ഒടുവിൽ ഞങ്ങളുടെ പ്രതികരണശേഷിയ്ക്ക് 

അവർ കൂച്ചുവിലങ്ങിട്ടു…

ശബ്ദമുയർത്താനും ശക്തിയാർജിയ്ക്കാനും 

ഞങ്ങൾക്കനുവാദമില്ലായിരുന്നു…

ഓരോ രാവിലുമുറങ്ങാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ

ഞങ്ങൾ ഭയപ്പെട്ടിരുന്നു…

നാളെ ഇനി ആരുണരാതിരിയ്ക്കുമെന്നോർത്ത്…

നാളെകളിനിയുണ്ടോ എന്നൊരുറപ്പുമില്ല…

അതവരുടെ പക്കൽ പണയത്തിലാണ്…

അനുവദിച്ച കാലവധിയ്ക്കൊടുവിൽ ഈ തടവറയിൽ നിന്ന് ഞാനും രക്ഷ നേടി…

എന്റെ കനവുകളുടെ ചേതനയറ്റ മാംസപിണ്ഡം ഈ 

തടവറയിൽ ഉപേക്ഷിച്ച്…

എന്നാൽ ഇന്ന്…,

അങ്ങൊരു കൈത്തിരി ഉയരുന്നുണ്ട്..

പ്രതീക്ഷയുടെ തീനാളം…

ഇടറാത്ത മുദ്രാവാക്യങ്ങൾ..,

തടവറയിൽപ്പെട്ടുപോയ അനേകം പേർക്ക് അവ ആശ്വാസമേകുന്നുണ്ട്….

ചടുലമായ ചോദ്യങ്ങളുമായി ഒരു കൂട്ടം പേർ മുൻനിരയിൽ…

അവരുടെ ചോദ്യത്തിനുത്തരം നൽകാതെ ഒരുവനും പിന്മാറുകയില്ല….

ആളിക്കത്തട്ടെ,,അവരുടെ പ്രതിഷേധത്തിന്റെ തീജ്വാല…

അതിൽ വെന്തുവെണ്ണീറാവട്ടെ

തടവറ ഭരിയ്ക്കുന്ന മേധാവികൾ…

എന്റെ മരണത്തിലൂടെ ഒരായിരം തടവറകൾ തകർന്നുവെങ്കിൽ..,

ഞാനിവിടെ ഇരുന്ന് ആനന്ദിച്ചോളാം…

അശ്വസിച്ചോളാം….

#JusticeforJishnu

Happyyy Newww Yearrrr… :)

​പ്രതീക്ഷകളിലും പ്രത്യാശകളിലും ഉദിച്ചുയർന്ന വർഷം…

സൗഹൃദം കോറിയിട്ട സ്വപ്നങ്ങളുടെ വർഷം…

പ്രണയത്തിന്റെയും നിരാശയുടെയും വർഷം

ഒറ്റപ്പെടുത്തലുകളുടെയും കുറ്റപ്പെടുത്തലുകളുടെയും വർഷം…

കൂടെയുള്ളവർ ഒറ്റിക്കൊടുത്ത വർഷം….

അകലെ മാറിനിന്നവർ ചായാനൊരു തോൾ തന്ന വർഷം…

വിജയം അഭിമാനമായി മാറിയ വർഷം….

ആശയങ്ങൾ പ്രകടമാക്കാനൊരു വേദി നൽകിയ വർഷം…

വീണ്ടും മനസ്സിലൊരു പിടി നല്ല ഓർമ്മകൾ സമ്മാനിച്ച വർഷം…

അണിയറയിൽ അവൾ ഒരുങ്ങുകയാണ്…

പുതിയ ആശയങ്ങൾ,ചിന്തകൾ,സ്വപ്‌നങ്ങൾ,പ്രതീക്ഷകൾ,പരീക്ഷണങ്ങൾ…

അങ്ങനെ അങ്ങനെ…

അവൾ ഇങ്ങെത്തുകയായി…
പുതുവത്സരാശംസകൾ….

HappY 2017 ..😊😊

KERALA BLASTERS-Sachinism

​പലതവണ ബാറ്റേന്തിയ, കൊച്ചിയുടെ അതേ മണ്ണിൽ,,,നിങ്ങൾ ആ ഗാലറിയിൽ ഇരിയ്ക്കുമ്പോൾ….എങ്ങനെയാണു ബ്ലാസ്റ്റേഴ്‌സിനായി പ്രാർത്ഥിക്കാതിരിക്കുക???ഫുട്ബാളിനെ പ്രണയിക്കാതിരിക്കുക????😍😍സച്ചിൻ,,,,നിങ്ങൾ ഒരു വികാരമാണ്…😍😍😍😘😘😘

സുഖമുള്ളൊരു വേദന


​നെഞ്ചിലിടയ്ക്കൊരു മൂർച്ചയേറിയ സൂചി കുത്തുന്ന വേദന…

സൂചിമുനയിൽ നിന്ന് വാർന്നൊഴുകുന്നത് രക്തമല്ല….

ഓർമകളാണ്….ഒരായിരം ഓർമ്മകൾ…

കനവുകളും നിനവുകളുമെല്ലാം ചേർന്ന് മനോഹരമാക്കിയവ…. അവയിലെവിടെയോ എന്തോ ഒന്ന് നഷ്ടപ്പെട്ടപോലെ……

തിരിച്ചെടുക്കാൻ കഴിയാത്ത വിധം മനസെവിടെയോ ഉടക്കിയിരിക്കുന്നു…

അതങ്ങനെ തന്നെ തുടരട്ടെ…

സൂചിമുന വീണ്ടും ആഴ്ന്നു തറയ്ക്കട്ടെ…

ആ വേദനയ്ക്കും ഒരു സുഖമുണ്ടല്ലോ…

😍

ഒരേമുഖം


​ഒരു പഴയകാല കലാലയജീവിതത്തിന്റെ തനിമ ചോരാത്ത അവതരണം…പ്രണയവും സൗഹൃദവുമെല്ലാം ഇടചേർന്നു കോറിയിട്ടൊരു മനോഹരമായ കഥ…രണ്ടു വൈരുദ്ധ്യഭാവങ്ങളിലെത്തി മനസ്സിൽ വലിയൊരിടം നേടിയ “സക്കറിയ പോത്തൻ” ആയി ധ്യാൻ ശ്രീനിവാസൻ..”ചിലരുടെ കണ്ണുകൾ…ചിലരുടെ ആ ചിരി…”ഒത്തിണങ്ങിയ നായികാവേഷത്തിൽ പ്രയാഗ മാർട്ടിൻ..തുടക്കം മുതലൊടുക്കം വരെ പ്രേക്ഷകരെ “ഇനിയെന്ത്” എന്നൂഹിക്കാൻ വിടാത്ത മുഴുനീളൻ ട്വിസ്റ്റുകൾ…ശക്തമായ ബന്ധങ്ങൾക്കു പിന്നിലൊളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഹൃദയഭേദകമായ ചതിയുടെ കഥ…ആരും പ്രതീക്ഷിക്കാത്തൊരു ക്ലൈമാക്സും…കാണേണ്ട സിനിമ…കണ്ടിരിക്കേണ്ട സിനിമ..A kind of film I love to watch over and over…😍😍😍

കറുപ്പിനോടുള്ള പ്രണയം..

പലരും പറഞ്ഞുകേട്ടു…

കറുപ്പിനോട് അവർക്കു വെറുപ്പാണത്രെ..

കറുപ്പ് അജ്ഞത ആണത്രേ,

അന്ധകാരത്തിന്റെ പ്രതീകമാണത്രെ…

ഇരുളിന്റെ നിറമാണത്രെ….

ഏകാന്തതയുടെ വേദനയാണത്രെ…

ഭയത്തിന്റെ ഭീകരതയാണത്രേ…

കാലന്റെ മുഖപടത്തിനു പിന്നിലൊളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന മൂർച്ചയേറിയ കണ്ണുകളിലെ തീക്ഷ്ണമായ നോട്ടമാണത്രെ..

മരണമാണത്രേ കറുപ്പ്…മരണം…

എന്നാൽ എനിക്ക്  കറുപ്പ് നിദ്രയാണ്….

സ്വസ്ഥമായ നിശ്ശബ്ദതയാണ്…

ശാന്തിയുടെ പുതപ്പാണ്…

മുടിച്ചുരുളിൽ ഒഴുകുന്ന അഴകാണ്…

രാത്രിയുടെ ഏഴാം യാമങ്ങളിൽ പതിയെ പടരുന്ന കനവാണ്…

ആർത്തുപെയ്തു മനം നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന മേഘമാണ്…

സമുദ്രത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലെ അതിശയങ്ങളുടെ ഗർത്തങ്ങളാണ്…

അനന്തമായ ആകാശത്തിന്റെ  വിശാലതയിലെങ്ങോ പതഞ്ഞു പൊങ്ങുന്ന സുഖകരമായ ഒരു ശൂന്യതയാണ്….

പ്രണയമാണ് കറുപ്പ്…പ്രണയം

കറുപ്പിനോടുള്ള പ്രണയം
പലരും പറഞ്ഞുകേട്ടു…

കറുപ്പിനോട് അവർക്കു വെറുപ്പാണത്രെ..

കറുപ്പ് അജ്ഞത ആണത്രേ,

അന്ധകാരത്തിന്റെ പ്രതീകമാണത്രെ…

ഇരുളിന്റെ നിറമാണത്രെ….

ഏകാന്തതയുടെ വേദനയാണത്രെ…

ഭയത്തിന്റെ ഭീകരതയാണത്രേ…

കാലന്റെ മുഖപടത്തിനു പിന്നിലൊളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന മൂർച്ചയേറിയ കണ്ണുകളിലെ തീക്ഷ്ണമായ നോട്ടമാണത്രെ..

മരണമാണത്രേ കറുപ്പ്…മരണം…

എന്നാൽ എനിക്ക്  കറുപ്പ് നിദ്രയാണ്….

സ്വസ്ഥമായ നിശ്ശബ്ദതയാണ്…

ശാന്തിയുടെ പുതപ്പാണ്…

മുടിച്ചുരുളിൽ ഒഴുകുന്ന അഴകാണ്…

രാത്രിയുടെ ഏഴാം യാമങ്ങളിൽ പതിയെ പടരുന്ന കനവാണ്…

ആർത്തുപെയ്തു മനം നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന മേഘമാണ്…

സമുദ്രത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലെ അതിശയങ്ങളുടെ ഗർത്തങ്ങളാണ്…

അനന്തമായ ആകാശത്തിന്റെ   വിഹായസ്സുകളിലെങ്ങോ പതഞ്ഞു പൊങ്ങുന്ന സുഖകരമായ ഒരു ശൂന്യതയാണ്….

പ്രണയമാണ് കറുപ്പ്…പ്രണയം..