അച്ഛൻ

ഇതൊരു കഥയോ കവിതയോ ഓർമക്കുറിപ്പോ ഒന്നുമല്ല…തികച്ചും വൈകാരികമായ ഈ ഒരു നിമിഷത്തിൽ മനസിലൊഴുകുന്നത് പച്ചയായി കടലാസിലേക്ക് പകർത്താൻ വീർപ്പുമുട്ടുന്നു. ഈ എഴുത്തിന് ഭംഗി പകരാൻ അലങ്കാരങ്ങൾ ഉണ്ടാവില്ല..വായനക്ക് സുഖം പകരുന്ന ഏച്ചുകെട്ടലുകളും ഉണ്ടാവില്ല.ഇതെഴുതുന്നത് ഹൃദയം കൊണ്ടാണ്.ഇതെഴുതുന്നത് വായനക്ക് വേണ്ടിയല്ല. ഒരെഴുത്തുകാരിയുടെ പിടിച്ചുകെട്ടാനാവാതെ പോയ അക്ഷരങ്ങളുടെ തുറന്നുവിടൽ മാത്രമാണിത്…😊

പറയാൻ പോവുന്നത് ഒരുപാടാഴത്തിൽ വേരൂന്നിയ ഒരു വലിയ വൃക്ഷത്തെ കുറിച്ചാണ്..കീഴെ ഉള്ളവർക്ക് പൊരിവെയിലത്തും തണൽ പകരുന്ന വലിയൊരാൽമരം…അച്ഛനെന്ന നന്മമരം…ലോകത്തിലൊരു മകൾക്കും ഇത് പോലൊരച്ഛനെ കിട്ടിയിട്ടുണ്ടാവില്ല എന്ന് ഞാൻ അഹങ്കരിച്ചു പോവാറുണ്ട്. എത്ര വലിയ പ്രതിസന്ധികളും മുന്നിൽ എത്തി എന്നെ തടസ്സപ്പെടുത്താൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ തന്നെ താനേ തകർന്ന് നിഷ്പ്രഭമാവാറുണ്ട്, ആ വലിയ വൃക്ഷത്തിന്റെ പ്രഭാവം ഒന്ന് കൊണ്ടുമാത്രം…

കണ്ണ് നിറഞ്ഞു തുടങ്ങുമ്പോൾ തന്നെ, ഉള്ള് പുകഞ്ഞുതുടങ്ങുമ്പോൾ തന്നെ മനസിൽ താനെ തെളിഞ്ഞുവരുന്ന ചില മുഖങ്ങളുണ്ട്…പകൽ വളരെ വൈകി എഴുന്നേറ്റ് രാത്രി ഇരുന്ന് പിറ്റേന്നത്തെ പരീക്ഷക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ പഠിക്കുമ്പോൾ, പുലർച്ചെ എഴുന്നേറ്റ് സ്കൂളിലെ ജോലികളൊക്കെയും കഴിഞ്ഞ് തളർന്ന് ക്ഷീണിച്ച കണ്ണുകളുമായി തൊട്ടടുത്ത സോഫയിൽ എത്ര തവണ വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞാലും ഉറക്കമിളച്ച് കൂട്ടിരിക്കുന്ന അച്ഛന്റെ മുഖം…,എന്നെ ഒരിക്കലും ഒറ്റയ്ക്കാക്കാൻ കഴിയാത്ത അച്ഛന്റെ മുഖം…അത്ര മേൽ എന്നെ സ്വാധീനിച്ച ഒന്നും തന്നെ ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടായിട്ടില്ല.
പൊതുവെ രോഗപ്രതിരോധശേഷി അല്പം കുറവുള്ള കൂട്ടത്തിൽ ആയതിനാൽ എന്നെ പെട്ടെന്ന് പിടികൂടുന്ന കൊച്ചുകൊച്ചുരോഗങ്ങൾ പോലും അച്ഛനെയാണ് കൂടുതൽ അലട്ടാറുള്ളത്.
ഇടക്കെങ്കിലും പൊള്ളുന്ന പനിയുമായി അല്ലെങ്കിൽ മാസം തോറുമെത്തുന്ന വയറുവേദനയുമായി അവശയായിത്തീരുമ്പോൾ മടിയിൽ കിടത്തി സ്വയമുറങ്ങാതെ എന്നെ ഉറക്കാൻ മെനക്കെടുന്ന ആ മുഖത്ത് കണ്ട സ്നേഹത്തിന്റെ ഒരു കണിക പോലും ലോകത്തിൽ മറ്റെവിടെയും കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല…

അച്ഛനൊരിക്കലും എന്നോട് ‘വേണ്ട’ എന്നോ ‘അരുത്’ എന്നോ പറഞ്ഞതായി ഓർക്കുന്നില്ല. അഥവാ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ തന്നെ എന്റെ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോ പിണക്കമോ അച്ഛന്റെ മനസ് ഞൊടിയിടയിൽ മാറ്റിയിരിക്കും.ഒരുപക്ഷേ എന്നോടുള്ള അമിതമായ വിശ്വാസമാവാം ഒന്നിലും തടയാതിരിക്കാൻ അച്ഛനെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത്.ആ വിശ്വാസം ഇന്നോളം തെറ്റാതെ കാക്കാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്നതിൽ അതിശയമില്ല..,ആ അച്ഛന്റെ മകൾക്ക് അതിനേ കഴിയൂ…

ഞാനിന്നോളം കണ്ടതിൽ വച്ച് ഏറ്റവും നല്ല അദ്ധ്യാപകനാണ് എന്റെ അച്ഛൻ.എവിടെയൊക്കെ പോയാലും അവിടെയെല്ലാം അച്ഛൻ പഠിപ്പിച്ച ഏതെങ്കിലുമൊരു വിദ്യാർത്ഥിയെ അല്ലെങ്കിൽ വിദ്യാർത്ഥിനിയെ കണ്ടുമുട്ടാറുണ്ട്..വർഷങ്ങൾ ഒരുപാട് കടന്നുപോയിട്ടും അവർ അദ്ദേഹത്തെ ഇന്നും ആദരിക്കുന്നു,ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു.അവരെയെല്ലാം ഒരൊറ്റ നോട്ടത്തിൽ തന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് അവരെക്കുറിച്ചുള്ള ക്ലാസ് മുറിയിലെ ഓർമ്മകളെക്കുറിച്ച് അച്ഛൻ വാചാലനാകും.പലപ്പോഴും ഞാൻ അത് അതിശയത്തോടെ കേട്ടുനിൽക്കാറുണ്ട്.എങ്ങനെയാണ് ഒരദ്ധ്യാപകൻ ഇത്രമേൽ തന്റെ വിദ്യാർഥികളെ സ്നേഹിക്കുന്നതെന്ന്.ഒരു ചൂരൽ കീശയിലിട്ട് മുണ്ടിന്റെ തുമ്പ് കയ്യിൽ പിടിച്ച് അച്ഛൻ സ്കൂളിലേക്കിറങ്ങും.ആ ചൂരൽ അടിക്കാനെത്ര തവണ ഉപയോഗിച്ചെന്നെനിക്കറിയില്ല, ഒട്ടുമിക്കപ്പോഴും നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരി കൊണ്ട് തന്നെ അദ്ദേഹം വിദ്യാർഥികളെ ശാന്തരാക്കാറുണ്ട്..
അദ്ദേഹത്തിന് എന്നും പ്രിയപ്പെട്ടത് സ്കൂളും കുട്ടികളുമായിരുന്നു.പ്രധാനാധ്യാപകൻ ആയതിനു ശേഷം വളരെ വൈകി മാത്രമേ വീട്ടിൽ എത്തിയിരുന്നുള്ളൂ. ദിവസം മുഴുവനും സ്കൂൾ കാര്യങ്ങൾ ചെലവഴിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കെ പലപ്പോഴും അതിന്റെ പേരിൽ ഞാൻ വഴക്കിട്ടിരുന്നു.ഒരു മകൾ എന്ന നിലയിൽ പലപ്പോഴും ഞാൻ അഗ്രഹിക്കുന്ന വേളകളിൽ അച്ഛൻ കൂടെയുണ്ടാവാറില്ല.ഒരു സിനിമ പോയി കാണാനോ , ചെറിയ കറക്കങ്ങൾക്കോ, ഷോപ്പിംഗിനോ ഒന്നും അച്ഛൻ കൂടെ വരാറില്ല.അന്ന് ഞാനൊരുപാട് ദേഷ്യം കാണിച്ചുവെങ്കിലും ഇന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് കുട്ടികളിൽ നിന്നും തിരിച്ചുകിട്ടുന്ന സ്നേഹം കാണുമ്പോൾ മനസിലാക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ട്, അത് ശരിയായ വഴി ആയിരുന്നെന്ന്..മുന്നിലിരുന്ന ഏതൊരു കുട്ടിയെയും സ്വന്തം മകനായി അല്ലെങ്കിൽ മകളായി കാണാൻ എന്നു കഴിയുന്നില്ല, അന്ന് ആ അദ്ധ്യാപകൻ വിദ്യാലയത്തിന്റെ പടിയിറങ്ങണം എന്ന ഉദ്ധരണി അദ്ദേഹം സ്വന്തം ജീവിതത്തിലേക്ക് പകർത്തിയിരുന്നു.നീണ്ട 36 വർഷങ്ങൾക്കൊടുവിൽ ഈ കഴിഞ്ഞ വർഷം വിരമിച്ച അദ്ദേഹം ജീവിതാവസാനം വരെ ഒരദ്ധ്യാപകൻ തന്നെ ആയിരിക്കുമെന്ന് എനിക്കുറപ്പുണ്ട്.

ഇളം നിറമുള്ളൊരു കൈത്തറി ഷർട്ടും മുണ്ടുമായിരുന്നു അച്ഛന്റെ സ്ഥിരം വേഷം.അതല്ലാതെ ഒരിരുണ്ട നിറമുള്ള ഷർട്ട് പോലും അച്ഛൻ ധരിക്കാൻ കൂട്ടാക്കാറില്ല. ചെറിയ വിജയങ്ങളും പരീക്ഷകളിലെ മികച്ച മാർക്കുകളുമായി വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ ഉമ്മറത്ത് വർണക്കടലാസിൽ പൊതിഞ്ഞൊരു സമ്മാനവുമായി അച്ഛനെന്നെ കാത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ടാവും.ഏതെങ്കിലും ഒരു നോവൽ ആയിരിക്കുമത്.ആദ്യ പേജിൽ തന്നെ അച്ഛന്റെ പരന്ന കൈപ്പടയിൽ ശില്പക്ക് സമ്മാനം എന്നെഴുതിയിട്ടുണ്ടാവും.അതോരോ തവണയും എന്റെ മുഖത്ത് വിടർത്തുന്ന ചിരി കണ്ട് അച്ഛന്റെ മനസ് തുളുമ്പുമായിരുന്നു. എം ടിയുടെ മഞ്ഞും,ലളിതാംബിക അന്തർജ്ജനത്തിന്റെ അഗ്നിസാക്ഷിയും, തസ്ലീമയുടെ ലജ്ജയുമൊക്കെ ആ സമ്മാനങ്ങളിൽപ്പെടും..ഞാൻ പോലും അറിയാതെ അദ്ദേഹം എന്റെ വായനയെ വളർത്തുകയായിരുന്നു.അതെന്നെ എഴുതാൻ എത്ര മാത്രം സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞറിയിക്കാനാവില്ല.എന്റെ കവിതകളും എഴുത്തുകളും അച്ഛനെന്നും വായിച്ചിരുന്നു, ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു…കോളേജിലെത്തി ഞാൻ അച്ഛനിൽ നിന്നും തികച്ചും വേറിട്ട ഒരു പ്രസ്ഥാനത്തിൽ സ്ഥാനാർത്ഥി ആയി നിന്ന് ജയിക്കുകയുണ്ടായി.നാട്ടുകാരും വീട്ടുകാരും അച്ഛനൊന്നും പറഞ്ഞില്ലേ എന്ന് നിരന്തരം ചോദിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു.സ്വന്തം അഭിപ്രായങ്ങളെയും ആശയങ്ങളെയും മക്കളിൽ അടിച്ചേൽപ്പിക്കുന്ന ഒരച്ഛൻ അല്ല എന്റേത് എന്ന് അവരെ എങ്ങനെ പറഞ്ഞു മനസിലാക്കാനാണ്.അതൊന്നും അച്ഛനെ ഒരിക്കലും വിഷമിപ്പിച്ചിരുന്നില്ല.എന്റെ ശരികളെ അച്ഛൻ എന്നും മാനിച്ചിരുന്നു.

എന്റെ ആശയങ്ങളും തിരുത്താനോ വേണ്ടെന്ന് വക്കാനോ ഒരുക്കമല്ലാത്ത എന്റെ ആദർശങ്ങളും അച്ഛനെന്നെ കുറിച്ചുള്ള പേടിയോർത്ത് മാത്രം ഞാൻ അടിയറവ് വക്കാറുണ്ട്.മനസാക്ഷിക്ക് ശരിയെന്ന് തോന്നുന്നത് ചെയ്യാൻ ആരെയും ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല എന്നത് തന്നെയാണ് എന്റെ വിശ്വാസം. എന്നാലും അച്ഛനുവേണ്ടി ഞാൻ പലപ്പോഴും മനപൂർവം എന്റെ അഭിപ്രായങ്ങൾക്ക് വിട്ടുവീഴ്‌ച ചെയ്യാറുണ്ട്.അത് തന്നെയാണ് എന്നെ ഞാനാക്കുന്നതും….അച്ഛനെനിക്കെന്നും ധൈര്യം പകരുന്നൊരു ശക്തി ആണ്..ഇന്നോളമെന്നെ ഇത്രമേൽ സ്നേഹിച്ച മറ്റാരുമുണ്ടാവില്ല..ആ സ്‌നേഹത്തിന് മുന്നിൽ മാത്രമേ ഞാൻ സന്തോഷത്തോടെ തോറ്റുകൊടുക്കാറുള്ളൂ…എന്നെ തോൽക്കാൻ ഒരിക്കലും അനുവദിക്കാത്ത ഒരാൾക്ക് മുന്നിൽ തോൽക്കുന്നത് ഒരു വിജയം തന്നെയാണ്…😊

Advertisements

4 thoughts on “അച്ഛൻ

Add yours

  1. ശരൂക്കും മനസിൽ തട്ടുന്ന തരത്തിൽ ഉളള ഈ പോസ്റ്റ്‌ ശിൽപയുടെ എഴുത്തുകാരിയെ കാട്ടിത്തരുന്നു.
    വളരെ മനൊഹരമായി അച്ചനെ പറ്റി എഴുതുബൊൾ സ്വന്തം പെർസ്സൊനാലിറ്റിയും കാണാം

    Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Create a free website or blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: