അവൾ

ഇരുൾ വീണ ഇടനാഴികളിലൂടെ ഞാൻ മുന്നോട്ട് നടന്നു.
വിങ്ങുകയാണവൾ,,
അവളുടെ ദീനരോദനമല്ലാതെ മറ്റൊന്നും കേൾക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല.
കൈവെള്ളയിൽ വന്നുവീഴുന്ന മഴത്തുള്ളികൾ അവളുടെ കണ്ണുനീരാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.
വഴിനീളെ വാടിവീണ പൂവുകൾ അവളുടെ ജീവിതം തന്നെയാണെന്ന് ഞാൻ അറിഞ്ഞു.
ആ കൈകളിൽ ആരോ വിലങ്ങിട്ടിരിക്കുന്നു, അവൾക്ക് അനങ്ങാൻ സാധിക്കുന്നില്ല.
കൈകാലുകളിൽ പോറലേറ്റിരിക്കുന്നു.
ആഴമേറിയ മുറിവുകളിൽ നിന്നും ആഴ്ന്നിറങ്ങുന്ന ചുടുചോരയുടെ ഗന്ധം ചുറ്റിലും ഭീതി നിറയ്ക്കുന്നു.
അഴിഞ്ഞുലഞ്ഞ ചുരുൾ മുടി കാറ്റിൽ പാറിപ്പറക്കുന്നു.
മുഖം ഇരുട്ടിനാൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നുവെങ്കിലും അവളുടെ നോട്ടത്തിന്റെ തീക്ഷ്ണത എനിക്ക് അനുഭവിക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ട്.
അന്നാദ്യമായി അവളുടെ ചാരെ ഞാൻ കണ്ടു, മരണത്തെ,, അതിന്റെ ഭീകരമായ മൂകതയെ…
ആ വിലങ്ങഴിക്കാൻ ഞാൻ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.
നിലാവെളിച്ചത്തിൽ അവളൊന്ന് മുഖമുയർത്തി,
ഞെട്ടിത്തരിച്ചു ഞാൻ പിന്നോട്ട് മാറി,
അവൾ ഞാനായിരുന്നു…

image

Advertisements

6 thoughts on “അവൾ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s