ജീവിതം ഒരു നേർക്കാഴ്ച

    We all have some difficult times.This is a simple note explaining my own emotions during such a hard time.I believe, you all have thought like this once in your life.But what we should do in such a situation??This note was an answer for me 🙂                     

          മുന്നോട്ട് നടക്കുക…കഴിയുവോളം….ആരോടും പറയാതെ,ആരും അറിയാതെ,എവിടേക്കെങ്കിലും പോയി രക്ഷപ്പെടുക… മറ്റൊന്നും അറിയില്ല..തീക്ഷ്ണമായ അനുഭവങ്ങളുടെ തീച്ചൂളയുടെ ചൂട് ഇന്ന് അസഹ്യമായിരിക്കുന്നു…അനുദിനം എനിക്ക് ചുറ്റിലും നടക്കുന്നവ എന്നിൽ സൃഷ്ടിക്കുന്ന വികാര പ്രക്ഷോഭങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കാൻ എൻറെ കയ്യിലെ കടിഞ്ഞാണിന് ശക്തി ഇല്ലാതായിരിക്കുന്നു..മേലെ ആകാശം മേഘാവൃതമായിരിക്കുന്നു.സൂര്യൻറെ പ്രഭാകിരണങ്ങൾ എല്ലാം മറച്ചു കൊണ്ട് മേഘങ്ങൾ അരങ്ങേറിയിരിക്കുന്നു.എൻറെ ജീവിതവും ഇതേ അവസ്ഥയിലല്ലേ??മറ്റാർക്കും പറഞ്ഞു മനസിലാക്കാൻ ആവാത്ത വിധം വേദനകൾ മനസ്സിൽ വിങ്ങുന്നു.കാർമേഘങ്ങൾ എന്നോണം അവ ജീവിതത്തിൻറെ വെളിച്ചം കെടുത്തുന്നു. 
                                    ആഗ്രഹിക്കുന്നതൊന്നും അല്ല ജീവിതത്തിൽ സംഭവിക്കുന്നത്..താൻ ആശിച്ച വഴിയിലൂടെ ജീവിത പന്ഥാവ് തെളിക്കാൻ ഒരിക്കലും കഴിഞ്ഞിട്ടുമില്ല..ഒരു പക്ഷെ ഇതിനെയാവും പലരും “വിധി” എന്നാ ഓമനപ്പേരിട്ടു വിളിക്കുന്നത്…ജീവിക്കാൻ ഒരു കാലത്ത് ഊർജവും ആത്മധൈര്യവും ഒക്കെ ആയിരുന്ന പലതും ഇന്ന് മനസിനെ നിരന്തരം വേട്ടയാടുന്ന ആഴമേറിയ മുറിവുകളാണ്..പലപ്പോഴും, ജീവിതാന്ത്യം വരെ കൂടെ ഉണ്ടാവുമെന്ന് കരുതി തോളോട് ചേർത്ത സ്നേഹിതർ പ്രതിസന്ധിഘട്ടത്തിൽ അപരിചിതരെ പോലെ അകന്നുമാറുന്നത് വേദനയോടെ നോക്കി നിന്നിട്ടുണ്ട്.അന്നൊക്കെ “ഇതാണ് ജീവിതം” എന്ന് സ്വയം ആശ്വസിച്ചിരുന്നു.ജീവിതത്തിൻറെ കനത്ത പരീക്ഷകളിൽ തോൽവി ഏറ്റുവാങ്ങുമ്പോൾ പല തോൽവികളും വിജയത്തേക്കാൾ മധുരം ഏറിയവ ആണെന്ന് സ്വയം ഉൾക്കൊള്ളാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്നു.എന്നാൽ അത്തരം ആദർശങ്ങൾക്കും പ്രസ്താവനകൾക്കും ഒന്നും പലപ്പോഴും യഥാർത്ഥ ജീവിതത്തിൽ സ്ഥാനം ഇല്ലെന്നതാണ് പരമാർത്ഥം.അനുഭവങ്ങളും അവ പകരുന്ന വികാരങ്ങളും അവയെ പരാജയപ്പെടുത്തുക ആണ് പതിവ്.ചുറ്റിലും നടക്കുന്ന പലതിനോടും പ്രതികരിക്കണമെന്ന് അതിയായി ആഗ്രഹിക്കാറുണ്ട്.എന്നാൽ പല ശ്രമങ്ങളും പിന്നിൽ നിന്നേതോ അജ്ഞാത ശക്തി വന്നു തടസ്സപ്പെടുത്തുന്ന പോലെ.വിഫലമാകുന്ന പല ശ്രമങ്ങളും പിന്നീട് ഹൃദയം നുറുക്കുന്ന പശ്ചാത്താപവും കുറ്റബോധവുമായി രൂപാന്തരപ്പെടുന്നു.  ഒരുപക്ഷെ ഇതെൻറെ അവസാന യാത്രയാവും..,ഇനി തിരിച്ചു വരാൻ സാധിക്കാത്ത മറ്റൊരു ലോകത്തിൻറെ വാതായനങ്ങൾ എനിക്കായി തുറക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.അവിടേക്ക് പോവാനായി എൻറെ ഹൃദയം സദാ വെമ്പൽ കൊള്ളുന്നു.അതെ,,,ഇതാണെൻറെ തീരുമാനം…മുകളിലേക്ക് ഒരിക്കൽ കൂടി നോക്കി.എന്നാൽ കണ്ടത് പ്രതീക്ഷകൾക്ക്‌ വിരുദ്ധമായ ഒന്നായിരുന്നു.മേഘങ്ങൾ എങ്ങോ പോയി മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.സൂര്യൻ കത്തി ജ്വലിച്ചു നില്ക്കുന്നു.പതിവിലും ഉന്മേഷവാനായി..നിമിഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് താൻ കണ്ട ആകാശം അല്ലിത്.ജീവിതവും ഇങ്ങനെ തന്നെ അല്ലെ..സഹിക്കാനാവാത്ത വേദനകൾ എന്ന് പറഞ്ഞു ഞാൻ വിങ്ങിയ പലതും ക്ഷണികമായിരുന്നില്ലേ? പിന്നെന്തിനാണ് താൻ ഒരു ഭീരുവിനെ പോലെ പിന്തിരിഞ്ഞോടിയത്?അവയെ ശക്തമായി നേരിടുന്നതിനു പകരം താൻ എന്താണ് ചെയ്തത്?ആ നിമിഷം എനിക്ക് സ്വയം ലജ്ജ തോന്നി.ഞാൻ ശക്തനായിരുന്നില്ലേ,,അവയെ ഒക്കെ നിസാരമായി തകർത്ത് മുന്നേറാനുള്ള പ്രാപ്തി എനിക്കുണ്ടായിരുന്നില്ലേ?
                                              കണ്ണുകൾ മുറുകെ അടച്ചു.ഈ പ്രപഞ്ചത്തിൽ അന്തർലീനമായിരിക്കുന്ന മഹാശക്തിയെ ഞാൻ മനസ്സിൽ കണ്ടു.ഇനി സംശയങ്ങൾ ഒന്നും ബാക്കിയില്ല.തിരിഞ്ഞു നടന്നു,വന്ന വഴിയെ തന്നെ.എന്നാൽ ഇത്തവണ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ ആണ് കാലടികൾ പതിഞ്ഞത്.കൈകൾ വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.ശബ്ദം ഇടറുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.കണ്ണുകളിൽ അശ്രുവിൻറെ നനവായിരുന്നില്ല,പകരം ആത്മവിശ്വാസത്തിന്റെ തിളക്കമായിരുന്നു.ഇനി ഒരു തിരിഞ്ഞു നോക്കൽ പോലുമില്ല.എൻറെ പാത ഏതെന്നു ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.ഞാൻ നടന്നു…ഭയം എതും കൂടാതെ….എൻറെ യാത്ര തുടരുന്നു …..

Advertisements

4 thoughts on “ജീവിതം ഒരു നേർക്കാഴ്ച

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s